Layang Kangen

Sumilir angin ing wayah isuk iki nambah trenyuhing ing ati....
swara lirih alus nambahi kangene rasa katresnanku
sakabehe jiwa sumingkir dadi siji
sakabehe rasa musna tanpa katinggal

Pasuryanmu gur ana ing impenku
Pasuryanmu gur ana ing pandhelenganku
Manah iki wis kadung mbok nduweni
Kanthi rasa rela legawa tak lakoni
Aku mung bisa anteng....

Satekane udan ing wayah tiba
Luhku brebes mili tanpa liren
Sak dawane dalan sing tak tuju
Aku tetep genggem rasa kasihmu
Nanging.... Ora bisa aku apusi
Ati iki wis dadi kapisan lan akirmu.....

Kagem trenasku
M.Nurizal
Saka_Safa